1 Σεπ 2008

ΠΑΣΟΚ, Ψέμματα και Βιντεοταινίες!

Δανειζόμαστε το σημερινό τίτλο από τη θαυμάσια ταινία του Steven
Soderbergh, αφού η επικαιρότητα το απαιτεί μεθ’ επιτάσεως, ενώ το
ραγδαίον των εξελίξεων δεν θα πρέπει να εκπλήσσει τους συστηματικούς
αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου αφού ήδη στην προηγούμενη ανάρτηση σημειώναμε σχετικά.

Τα γεγονότα στην πολιτική επικοινωνία παράγονται
ενίοτε όταν δημιουργείται το κατάλληλο υπόστρωμα, τόσο σε αυτό που
ονομάζουμε περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στην οποία συμπεριλαμβάνεται –μεταξύ
άλλων- και η συγκρότηση του κατάλληλου εκλογικού δυναμικού. Και
εξηγούμεθα.

Είχαμε από καιρό εδώ επισημάνει – και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις και άλλες πληροφορίες που
έκαναν την εμφάνισή τους στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο- τη λογική
αναγκαιότητα της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, εξετάζοντας το ζήτημα από
την πλευρά της στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας. Όταν οι περιστάσεις
οδηγούν προς μια πολιτική κίνηση – όπως είναι οι πρόωρες εκλογές στην
περίπτωσή μας – τότε είναι νομοτελειακή η εμφάνιση γεγονότων που
επιταχύνουν τις εξελίξεις. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει κανείς εκ των
προτέρων εάν τα γεγονότα αυτά είναι προσχεδιασμένα, τυχαία ή
ευκαιριακά. Όπως δεν γνωρίζουμε –αλλά βασίμως εικάζουμε – εάν η
εμφάνιση του συγκεκριμένου βίντεο και αναφερόμαστε σε αυτό το βίντεο, ήταν προσχεδιασμένη.

Η ανάλυσή μας κατατείνει στο να θεωρήσουμε ότι πρόκειται περί προσχεδιασμένης κινήσεως διότι:
- Προηγείται ενός σημαντικού επικοινωνιακού γεγονότος, όπως είναι η παρουσία του
Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Δημιουργεί προϋποθέσεις δέσμευσης της
πρωθυπουργικής παρουσίας, στο πεδίο που επιθυμεί το ΠΑΣΟΚ και πιθανόν-
εφόσον γίνει ο κατάλληλος επικοινωνιακός χειρισμός – να επισκιάσει
έτερες σχεδιασθείσες κινήσεις από την πλευρά Καραμανλή.

-Έπεται της πρώτης δημοσκόπησης της σεζόν που ξεκινά και η οποία δείχνει
δυσφορία προς την κυβερνητική πολιτική, μικρή απόσταση των δύο κομμάτων
–όντως στα όρια του «στατιστικού λάθους» - και μετά από αρκετό καιρό
άνοδο στα ποσοστά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γεγονός το οποίο
βεβαίως είχαμε –ορθώς!- εκτιμήσει ήδη εδώ.

-Έπεται μιας δυσμενούς επικοινωνιακής συγκυρίας για την Κυβέρνηση, εξαιτίας των μέτρων Αλογοσκούφη και της κακής οικονομικής συγκυρίας.

Από τα παραπάνω,καθώς και από τη «σιγή ιχθύος» που τηρήθηκε από την πλευρά της Νέας
Δημοκρατίας, μπορούμε να εξάγουμε τα παρακάτω συμπεράσματα:

-Καταγράφεται σαφής βελτίωση στις μεθόδους του επικοινωνιακού επιτελείου του ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με
σοβαρές δυσχέρειες που παρατηρήθηκαν στο παρελθόν. Επιπλέον η φύση και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε μας δημιουργεί την εντύπωση πως το ΠΑΣΟΚ διαθέτει και άλλα παρόμοια επικοινωνιακά «όπλα» και συνεπώς είναι
πιθανό να διαθέτει και το δυναμικό να ελέγξει τις εξελίξεις.

-Η Νέα Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να «απαντήσει», να δαπανήσει δηλαδή πολιτικό και επικοινωνιακό κεφάλαιο, σε ένα ζήτημα που, όπως φάνηκε, δεν κατάφερε η ίδια να ελέγξει και
συνεπώς ενέχεται ο κίνδυνος να απολέσει την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Βεβαίως στο παρελθόν η Νέα Δημοκρατία μας έχει πείσει πως διαθέτει
επικοινωνιακά στοιχεία – όπως έγινε με την περίπτωση του πρώην γενικού
διευθυντή του ΠΑΣΟΚ του οποίου η περίπτωση «παρουσιάστηκε» ως κεραυνός
εν αιθρία από τον Πρωθυπουργό στη Βουλή –ικανά να προκαλούν ανατροπή
της κατάστασης. Κάτι ανάλογο αναμένουμε και στην παρούσα φάση. Δεν θα
μας προκαλέσει έκπληξη μια ανάλογη κίνηση από πλευράς κυβερνώντος
κόμματος.

Συνολικά, επιβεβαιώνονται τρία πράγματα:

-Το επικοινωνιακό επιτελείο της
Κυβέρνησης εμφανίζει εδώ και αρκετό καιρό αδυναμία να υποστηρίξει
αποτελεσματικά τις επιλογές του κ. Καραμανλή καθώς επίσης αποτυγχάνει
να επιδείξει ακαριαία αντανακλαστικά σε περιπτώσεις αιφνιδιασμού.

-Το ΠΑΣΟΚ δείχνει
να ξαναβρίσκει το βηματισμό του, τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο.
Εάν η τάση αυτή συνεχιστεί, τότε ο κ. Παπανδρέου – όχι όμως απαραίτητα
και το κόμμα του – να βρεθεί σε πλεονεκτικότερη θέση.

-Οι εξελίξεις που οδηγούν σε πολιτικά γεγονότα
– πιθανόν εκλογές αλλά και ανασχηματισμό- μάλλον επιταχύνονται. Στο
πλαίσιο αυτό δεν θα θεωρούσαμε απίθανη την παρέμβαση των «ανταρτών» της
λαϊκής δεξιάς (Τατούλης, Πολύδωρας κ.α.) αλλά και εκείνη της
εσωκομματικής αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλος, Διαμαντοπούλου).
Στηρίζουμε αυτή την εκτίμηση στην κινητικότητα που οπωσδήποτε γίνεται
ορατή στο εκλογικό σώμα και συνεπώς βρισκόμαστε σε φάση όπου
προσφέρεται για ένταση πολιτικού κεφαλαίου από μεμονωμένες
προσωπικότητες με ευρύτερες φιλοδοξίες και για κεφαλαιοποίηση εκλογικών
(δημοσκοπικών ορθότερα) κερδών. Θα αποτολμήσουμε δε την πρόβλεψη,
ορμώμενοι από την παραπάνω γραμμή σκέψης, περί πιθανής καταψήφισης
κάποιου εκ των επικείμενων νομοσχεδίων (των φορολογικών μέτρων επί
παραδείγματι) από έναν ή περισσότερους κυβερνητικούς βουλευτές με
καταλυτικές συνέπειες!
Δημοσίευση σχολίου