Γουι Γουις Γιου...

                   Κατ' αρχάς, χρόνια πολλά αγαπητέ μου αναγνώστη. Βλέπεις δεν σε προκαλώ με ευχές τύπου "Καλά Χριστούγεννα" και τέτοια πασέ, γιατί ως ορθός πολιτικά αρθρογράφος σέβομαι μέχρι το μεδούλι τις ηθικές επιταγές της νέας εποχής. Δεν σε ξέρω, δεν θέλω να προσβάλλω τα θρησκευτικά σου φρονήματα - όπως παλιότερα τα πολιτικά, θυμάσαι ε; - και αντί να σου ευχηθώ σε θρησκευτική βάση, σου "περνάω" ένα ελαφρύ εορταστικό αεράκι, έτσι χάριν της εποχής, όπως θα σου "περνούσα" το αλάτι ας πούμε αν ήμασταν ομοτράπεζοι σε χριστουγεννιάτικο - ωχ! μου ξέφυγε - φιλανθρωπικό γεύμα. Χρόνια πολλά λοιπόν γιατί και μέσα στο πολιτικό πνεύμα των ημερών είμαι, αφού νίκησαν οι "δημοκρατικές δυνάμεις" - βλέπεις θα 'σκαγα αν δεν το 'γραφα! - και ο Γιώργος όπου νά 'ναι θα δώσει και ψήφο στους μετανάστες, πρώτης γενιάς δεύτερης θα σε γελάσω, και δεν είναι πρέπον να καταπιέζουμε το "διευρυμένο" εκλογικό σώμα με ευχές που δεν το εκφράζουν στο σύνολό του, διότι το "διευρυμένο" αυτό σώμα θα γίνει αργότερα και η "διευρυμένη" φορολογική μας βάση και θα μας βγάλει κι από την κρίση. Μη γελιόμαστε. Ο μετανάστης πρώτα θα ψηφίσει και μετά θα φορολογηθεί - μήπως θα διορισθεί κιόλας; δεν ξέρω!- και πρέπει να τον προσέχουμε. Αλλά και οικονομία σου κάνω. Γιατί αν βγεις - ας πούμε - δήμαρχος ή περιφερειάρχης, γιατί ο Γιώργος και τρίτο και τέταρτο κι όσους γουστάρεις βαθμούς αυτοδιοίκησης θα θεσπίσει, σε συμφέρει καλύτερα να φτιάξεις με λαμπιόνια ένα "Χρόνια Πολλά" και να το κοτσάρεις στη μόστρα του δήμου σου σε όλες τις κινητές κι ακίνητες γιορτές και αργίες, παρά να τρέχεις να πληρώνεις πότε το "Χριστός Ανέστη" και πότε το "Καλά Χριστούγεννα" και να σε τρέχουνε μετά οι ψηφοφόροι σου - οι "διευρυμένοι" ντε - στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια για προσβολή του θρησκευτικού τους "γίγνεσθαι".
                   Τώρα που είπα θρησκευτικού, ο Γιώργος έκανε φάουλ. Ναι, ναι. Μπορεί να μη το πιστεύεις αλλά τον βρήκα οφ. Μα είναι δυνατόν να καλεί τον Αρχιεπίσκοπο σε συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και να μην φωνάζει κι από δίπλα ένα μουφτή, ένα ραβίνο ή ένα βουδιστή σαολίν ή έστω ένα σαμάνο βρε αδελφέ, τόσους και τόσους φιλοξενούμε από τη φίλη Αφρική; Δηλαδή αυτοί δε δικαιούνται ολίγη υπουργικοσυμβουλική αίγλη; Το έβγαλαν που το έβγαλαν  οι  κυβερνώντες εκείνο το "εθνικής" από το Υπουργείο Παιδείας, το "Θρησκευμάτων" που αράζει παρά δίπλα δεν το πρόσεξαν λιγουλάκι παραπάνω; Θα μου πεις πόσα να προλάβει κι ο Γιώργος με ένα λαπτοπ χειμώνα καλοκαίρι; Γιατί οι άλλοι δεν έχουν λάπτοπ, όοοοοχι. Είχανε γράψει βέβαια του Αη-Βασίλη να τους φέρει, αλλά η Πρωτοχρονιά έρχεται οσονούπω. Που να τα προκάμει και όλα ένας άγιος; Βλέπεις δεν φτούρησε και το μικρό κι ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα. Ψιλομεγάλο μας βγήκε και πάλι, αλλά δε βαριέσαι. Πέντε πάνω, πέντε κάτω, τ' είναι ο κάβουρας τι το ζουμί του. Καλά παροιμίες είναι αυτές; Μες στη μιζέρια παροιμίες έχουμε στην Ελλάδα. Να, αυτή είναι παροιμία: Δεν ωφελεί να κλαις πάνω από το χυμένο γάλα! Γκλάμουρους! Αγγλοσαξωνική. Με γάλατα κάτω χυμένα, με απ' όλα. Μπορείς μετά να αρνηθείς στον πειρασμό να ακούς τις ομιλίες του Γιώργου, που το "εμείς" το κολλάει παντού όπως το γουί το αγγλικό; "Εμείς μπορούμε", "εμείς θέλουμε" κι εμείς σαλτάρουμε! Ναι ρε συ Γιώργο, το "εμείς" το έχει μέσα το ρήμα το ρημάδι! Το can δεν το χει γι' αυτό του κοτσάρεις το we. Γκοτ ιτ;
                   Πάντως, εκείνο που δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί στο Γιώργο, είναι η μαγκιά. Το περίμενες εσύ; Εγώ όχι. Γιατί σου λέω η μαγκιά; Παιδί μου, ο Γιώργος κάνει ό,τι θέλει! Από την εποχή που τάπωσε τον Μπένι, μιλάμε δεν έχει σταματήσει τις τάπες. Εκλογές θες; Τους πήρε τις ταυτότητες! (την ήξερες την έκφραση; εγώ όχι την άκουσα πρόσφατα). Υπουργούς θες; Έκανε τον Πάγκαλο αντιπρόεδρο της Κυβέρνησής του! (Και μόνο αυτό το αντι- μπροστά από τίτλο που κατέχει ο Θεόδωρος είναι ικανό να τον κάνει τούρμπο, για να μη θυμηθώ τι άλλο έχει δηλώσει ο αντι- για τον Πρόεδρο Γιώργο) Οικονομική κρίση θες; Τους έχει τρελάνει όλους και μέσα και έξω! Μια βγαίνει και λέει ότι είμαστε στην εντατική και κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία και καταβαραθρώνονται τα ομόλογά μας και θεριεύουν τα spreads και μας κυνηγάνε οι πιστωτές και την άλλη άνετος μας καλεί ήσυχα και όμορφα να συστρατευθούμε στην πράσινη ανάπτυξη και τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα και δεν είμαστε δα και στο χείλος του γκρεμού και έχουμε και χρόνο να πολεμήσουμε και τη διαφθορά και να βγούμε και για πικνικ άμα δεν έχεις να κάνεις τίποτα την Κυριακή! Τη μια μας κόβει τους μισθούς και την άλλη μας τραβάει μια καλοπληρωμένη εθελούσια να γουστάρουμε! Και έτσι και γιουβέτσι. Και Κατσέλη και Παπακωνσταντίνου. Και οι διεθνείς οίκοι μπλεχτήκανε. Ο ένας μας υποβαθμίζει στα βάραθρα ο άλλος μας γαργαλάει τις πατούσες. Και οι Ευρωπαίοι τα 'χουνε χαμένα. Θα πτωχεύσει τη μια και δεν πτωχεύει με τίποτα από την άλλη. Χρόνια και ζαμάνια τεχνοκράτες οι άνθρωποι δεν μπορούν να σταυρώσουν δήλωση και να πέσουν μέσα! Κι ο Γιώργος; Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αλλά και πλάνα με τον Ιερώνυμο στο Υπουργικό. Μαγκιά φίλε μου λέγεται αυτό. Μαγκιά και τίποτ' άλλο.
                  Τελικά, όσοι λένε ότι ο εκάστοτε ηγέτης αντανακλά και συνοψίζει το λαϊκό αίσθημα έχουνε δίκιο. Το 2004 ευχαριστήσαμε το "λογιστή" - που μας  ήταν απαραίτητος για να μπούμε στην ΟΝΕ - και εκλέξαμε τον "κιμπάρη" (άμα δεν ξέρεις τι σημαίνει γκούγκλαρε να μην πλατειάζω) ηγέτη της ανάπτυξης και τον Ολυμπιακών Αγώνων. Όταν το φυσάς που λένε το χρήμα, ε! θες έναν άνθρωπο να το "διανέμει" απλόχερα! Τώρα με την κρίση τι να τον κάνεις τον γαλαντόμο. Θες έναν μάγκα να τους φέρνει βόλτα. Και τους μέσα και τους έξω. Να τους τρελαίνει ρε παιδί μου, να μην μπορούν να τον πιάσουν από πουθενά. Χέλι.
                   Είπα χέλι και θυμήθηκα την παλιά δήλωση του Μητσοτάκη senior. "Δεν κάνει το παιδί...". Τι δεν κάνει που ο Γιώργος είναι τώρα Πρωθυπουργός, ο Κυριάκος σκιώδης και η Ντόρα...τίποτα! Γι' αυτό σου λέω. Δεν υπάρχουν ευθείες στην πολιτική. Τεθλασμένες μόνο κι αν μπορείς τις ακολουθείς. Έγραφα κι εγώ ότι ναι μεν θα βγει ο Σαμαράς αλλά με μικρή προσέλευση. Που πας ρε καραμήτρο Τυχαίε; Πάρε ένα εφτακοσάρι χιλιάδες βαμμένους Σαμαρικούς να συνωστίζονται στα εκλογικά τμήματα της Νέας Δημοκρατίας σαν τους Σμυρνιώτες της Ρεπούση. Και τώρα τι να σου πω; Ότι η Ντόρα θα κάνει κόμμα; Ότι ο Γιώργος αναζητά παντού συναινέσεις για να προλάβει να ηγηθεί ενός ευρύτερου κυβερνητικού σχηματισμού για να μην τον προλάβουν οι εξελίξεις; Θα με πιστέψεις; Όχι, μέρες που είναι. Αλλά όπως κατάλαβες εγώ θα στα πω σε επόμενο άρθρο! Προς το παρόν υγεία και χαρά σε όλους!

Η Πολιτική Οικονομία Υπεράνω της Οικονομικής Πολιτικής; Η Περίπτωση Παπανδρέου.

                   Ο "πυρηνικός αντιδραστήρας" που δίνει ενέργεια και κίνηση στο πολιτικό μας σκηνικό και ευθύνεται για το μείζον των πολιτικών εξελίξεων βρίσκεται η οικονομία και εν προκειμένω η σοβούσα κρίση. Αν θέλαμε να το θέσουμε εντελώς παραστατικά, ποιος θα νοιαζόταν για σκάνδαλα, εσωκομματικές εξελίξεις και ποιος θα προκήρυττε πρόωρες εκλογές αν ήταν σε θέση να διπλασιάσει τους μισθούς και να μηδενίσει την ανεργία; Για όσο χρόνο λοιπόν η οικονομική κρίση "αλωνίζει" στη χώρα, κόμματα, πολιτικοί, κοινωνικές ομάδες και άλλοι παράγοντες θα βρίσκονται σε "τρομώδη" κίνηση. Αν θέλουμε όμως να προβλέψουμε τις πολιτικές εξελίξεις δεν έχουμε παρά να εξετάσουμε την εξέλιξη της κρίσης και να συνάγουμε τα ορθά συμπεράσματα.
                   Ο κ. Παπανδρέου λοιπόν πρακτικά δεν ανέφερε κανένα ουσιαστικό μέτρο προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια έκτακτη - κατά τον ίδιο τον Πρωθυπουργό σε παλαιότερες αναφορές του - οικονομική κατάσταση. Δεν σχολιάζω τις προθέσεις του  οι οποίες μπορεί να είναι  αγνές μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση όμως και - για να αναφέρω λίγους από τους λόγους αποτυχίας - με δεδομένο τον κρατικό και γραφειοκρατικό μηχανισμό που θα κληθεί να υλοποιήσει τις συγκεκριμένες εξαγγελίες, την κατεστημένη νοοτροπία στο σύνολο σχεδόν της κοινωνίας και με σαφή την οριοθέτηση ακόμη και μέσα στην Κυβέρνηση αλλά και ευρύτερα στο πολιτικό φάσμα δύο τάσεων, των "ήπιων" και των "σκληρών", η επίδραση των εξαγγελιών του κ. Παπανδρέου θα παραμείνει ελάχιστη. Γιατί όμως;
                   Δεν μετέχω της λογικής περί "άγνοιας" που θέλει κάθε πολιτικό να μην γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα, αυτό που εσύ κι εγώ γνωρίζουμε πολύ καλά, ενώ επίσης θεωρώ ότι όλοι οι πολιτικοί και άλλοι παράγοντες -στο εξωτερικό και στο εξωτερικό - γνώριζαν και εξακολουθούν να γνωρίζουν τα της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας. Συνεπώς ο κ. Παπανδρέου ενσυνείδητα επέλεξε να "παγώσει" ουσιαστικά τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες στον οικονομικό τομέα κατά την εκτίμησή μας για τους παρακάτω λόγους:

• Καμία ελληνική Κυβέρνηση - από το '81 και μετά - ανεξάρτητα της εκλογικής της ισχύος, δεν μπορεί να ασκήσει ουσιαστική οικονομική πολιτική χωρίς πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Αυτό το κόστος δεν επιθυμεί να αναλάβει ο κ. Παπανδρέου στην παρούσα φάση, ενώ είναι ενδεχόμενο να στοχεύει στην άντληση "νομιμοποίησης" λήψης ουσιαστικότερων μέτρων εφόσον η οικονομική συγκυρία καταστεί δυσμενέστερη, επικαλούμενος καλές προθέσεις μεν έκτακτη ανάγκη δε. Είναι το γνωστό: "Γνωρίζετε ότι εμείς δεν είχαμε σκοπό να πάρουμε αντικοινωνικά μέτρα, αλλά ξέρετε η κατάσταση...". Ορθά πράττει. Δεν έχει κανένα λόγο να προτρέξει των εξελίξεων, αφού αν η κρίση γίνει βαθύτερη μπορεί να γίνει "αντικοινωνικός" έτσι κι αλλιώς χωρίς να χρειάζεται να το ανακοινώσει από τώρα ενώ αν η κρίση καμφθεί θα κεφαλαιοποιήσει τεράστια πολιτικά οφέλη, αφού θα καταστεί ο ηγέτης που ενώ όλοι του έλεγαν να γίνει σκληρός αυτός παρέμεινε φιλολαϊκός.
  

• Σοβαρότερα από τα παραπάνω είναι τα πολιτικά αίτια της πρωθυπουργικής αδράνειας. Απλά ο κ. Παπανδρέου δεν επιθυμεί στην παρούσα φάση - και με δεδομένη την όποια πιθανότητα εκλογών το Μάρτιο - να επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις με όχημα τις οικονομικές. Ήδη στη Νέα Δημοκρατία τα ρήγματα έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά, στο ΠΑΣΟΚ το ρήγμα υπάρχει από την επανεκλογή του κ. Παπανδρέου στην ηγεσία του κινήματος και αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ, η ελάσσονα αντιπολίτευση δεν στερείται σημαντικών κραδασμών. Η εκλογή Σαμαρά επαναφέρει τα ερωτηματικά για το μέλλον του ΛΑΟΣ, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε δει ακόμη την ολοκλήρωση των εσωτερικών εξελίξεων, μετά και την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Από όλα τα παραπάνω, η πολιτική εικόνα καθίσταται εξαιρετικά ευαίσθητη, δεδομένης και της μεταβλητότητας του εκλογικού σώματος. Επί του πρακτέου, το σενάριο λήψης σκληρών οικονομικών μέτρων θα πυροδοτούσε πιθανώς σημαντικές εξελίξεις στην πολιτική μας ζωή, φανταστείτε μόνο το απίθανο: να ζητούσε συναίνεση για λήψη σκληρών μέτρων ο κ. Παπανδρέου από τη Νέα Δημοκρατία και να του την παρείχε η κ. Μπακογιάννη και όχι ο κ. Σαμαράς! Τα υπόλοιπα τα αφήνω στην πολιτική σας φαντασία.

Τελικά, ο κ. Παπανδρέου είχε δίκιο μόνο σε ένα πράγμα: η εθνική κυριαρχία, μέρος της οποίας είναι και η ελεύθερη επιλογή των πολιτών να επιλέγουν Κυβέρνηση, πιθανόν να βρίσκεται σε αμφισβήτηση εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Στην περίπτωσή μας  μπορεί να χρειαστεί οι αγορές να "επικυρώσουν" ή να "αμφισβητήσουν" τη λαϊκή εντολή.